Οι επιθετικοί αναλυτικά: σέντερ φορ αναφοράς, φοξ και ψευδο-εννιάρι

Δεν είναι όλοι οι επιθετικοί ίδιοι

Κάθε ομάδα θέλει γκολ και τα περισσότερα γκολ τα βάζουν οι επιθετικοί. Οι επιθετικοί όμως έρχονται σε διαφορετικούς τύπους και κάθε τύπος δουλεύει καλύτερα σε διαφορετικό σύστημα. Ένας ψηλός επιθετικός που κερδίζει κεφαλιές χρειάζεται σέντρες. Ένας γρήγορος τελειωτής χρειάζεται κάθετες πάσες. Ένας επιθετικός που κατεβαίνει στο κέντρο χρειάζεται παίκτες που τρέχουν γύρω του. Η επιλογή του σωστού τύπου για το ρόστερ σου και του σωστού συστήματος για τον επιθετικό σου είναι μία από τις πιο σημαντικές αποφάσεις στην επίθεση.

Ο σέντερ φορ αναφοράς

Ο σέντερ φορ αναφοράς είναι συνήθως ψηλός και δυνατός. Η κύρια δουλειά του είναι να δέχεται την μπάλα με την πλάτη στην εστία, να την κρατά όσο οι συμπαίκτες του προχωρούν, να κερδίζει κεφαλιές από μακριές μπαλιές και σέντρες και να σκοράρει από κοντινή απόσταση. Δίνει στην ομάδα διέξοδο: όταν η άμυνα βρίσκεται υπό πίεση, μια μακριά μπαλιά στον σέντερ φορ αναφοράς μπορεί να την ανακουφίσει.

Ταιριάζει σε άμεσα στυλ παιχνιδιού και σε ομάδες με καλούς εκτελεστές σέντρας στις πλευρές. Ένα 4-4-2 με πλάγιους μέσους που σεντράρουν, ή ένα 3-5-2 με wing-backs, μπορεί να τροφοδοτήσει καλά έναν σέντερ φορ αναφοράς. Είναι λιγότερο κατάλληλος για υπομονετική προσέγγιση με σύντομες πάσες στο έδαφος.

Ο φοξ της περιοχής

Ο φοξ ζει μέσα στην περιοχή. Δεν εμπλέκεται πολύ στο χτίσιμο του παιχνιδιού, αλλά έχει εξαιρετική τοποθέτηση και τελείωμα και φτάνει τη σωστή στιγμή για να μετατρέψει τις ευκαιρίες σε γκολ. Η ταχύτητα βοηθά έναν φοξ να περάσει πίσω από τους αμυντικούς και να βρεθεί στο τέλος των κάθετων πασών.

Ο φοξ χρειάζεται τροφοδοσία. Δουλεύει καλύτερα με δημιουργικούς μέσους, εξτρέμ που σεντράρουν χαμηλά ή γυρίζουν την μπάλα πίσω και με έναν συμπαίκτη που κάνει τη δουλειά του κρατήματος. Σε σύστημα με δύο επιθετικούς, ένας φοξ δίπλα σε έναν σέντερ φορ αναφοράς είναι κλασικός συνδυασμός: ο ένας κερδίζει την μπάλα, ο άλλος τελειώνει.

Το ψευδο-εννιάρι

Το ψευδο-εννιάρι ξεκινά ως κεντρικός επιθετικός αλλά κατεβαίνει χαμηλά στο κέντρο. Αυτό τραβά τους κεντρικούς αμυντικούς του αντιπάλου εκτός θέσης ή τους αφήνει χωρίς κανέναν να μαρκάρουν. Οι εξτρέμ και οι μέσοι τρέχουν τότε στον χώρο που αφήνει. Το ψευδο-εννιάρι χρειάζεται πάσα, όραμα και έλεγχο και όχι ύψος ή δύναμη.

Το ψευδο-εννιάρι ταιριάζει στο ποδόσφαιρο κατοχής και σε ομάδες με γρήγορους πλάγιους παίκτες που σκοράρουν, συχνά σε 4-3-3. Είναι εκλεπτυσμένη προσέγγιση: χωρίς παίκτες που τρέχουν γύρω του, ένα ψευδο-εννιάρι αφήνει απλώς την ομάδα χωρίς κανέναν στην περιοχή.

Άλλοι τύποι επιθετικών

Πολλοί επιθετικοί συνδυάζουν αρκετούς ρόλους. Ένας ολοκληρωμένος επιθετικός μπορεί να κρατά την μπάλα, να τρέχει πίσω από την άμυνα και να τελειώνει. Ένας επιθετικός που πιέζει δουλεύει σκληρά για να κερδίσει την μπάλα πίσω ψηλά στο γήπεδο. Ένας δεύτερος επιθετικός παίζει ακριβώς πίσω από τον κύριο επιθετικό και συνδέει το κέντρο με την επίθεση. Όταν κρίνεις έναν επιθετικό, σκέψου τι κάνει καλύτερα και αν η ομάδα σου παίζει με αυτό το δυνατό σημείο.

Πώς διαλέγεις τον σωστό επιθετικό για την ομάδα σου

Ξεκίνα από τους παίκτες που έχεις. Αν οι εξτρέμ σου είναι καλοί στις σέντρες, ένας σέντερ φορ αναφοράς έχει νόημα. Αν το κέντρο σου είναι δημιουργικό, ταιριάζει ένας φοξ που τελειώνει τις κάθετες πάσες. Αν οι πλάγιοι παίκτες σου σκοράρουν και το κέντρο σου κρατά καλά την μπάλα, ένα ψευδο-εννιάρι μπορεί να δουλέψει.

Στο TAC FC, τα αστέρια δείχνουν πόσο δυνατός είναι ένας επιθετικός στη θέση του και τα αστέρια στον αγωνιστικό χώρο δείχνουν πόσο δυνατός είναι στη θέση που διαλέγεις. Χρησιμοποίησε τους ρόλους και τις οδηγίες των παικτών στη σελίδα «Τακτική» για να τον κατευθύνεις προς τη δουλειά που θέλεις, είτε είναι το κράτημα της μπάλας, το τρέξιμο πίσω από την άμυνα ή η κάθοδος χαμηλά.

Ένας επιθετικός ή δύο;

Ένας μόνο επιθετικός είναι συνηθισμένος σε 4-3-3, 4-2-3-1 και 4-5-1. Σου δίνει περισσότερους παίκτες στο κέντρο αλλά ζητά πολλά από τον επιθετικό, που συχνά πρέπει να δουλεύει μόνος. Δύο επιθετικοί, σε 4-4-2 ή 3-5-2, δίνουν φυσική συνεργασία και μεγαλύτερη παρουσία στην περιοχή, με αντίτιμο έναν παίκτη στο κέντρο.

Αν έχεις δύο καλούς επιθετικούς που αλληλοσυμπληρώνονται, ένα σύστημα με δύο επιθετικούς μπορεί να βγάλει το καλύτερο και από τους δύο. Αν έχεις έναν εξαιρετικό επιθετικό και αρκετούς καλούς μέσους, ένας μόνο επιθετικός είναι συχνά καλύτερος.

Ένα παράδειγμα

Η ομάδα σου παίζει 4-3-3 με έναν μοναχικό επιθετικό που είναι γρήγορος αλλά κοντός. Οι εξτρέμ σου λατρεύουν τις σέντρες, αλλά οι περισσότερες σέντρες διώχνονται από ψηλούς κεντρικούς αμυντικούς. Ο επιθετικός σκοράρει σπάνια. Το πρόβλημα είναι μια αναντιστοιχία: η τροφοδοσία δεν ταιριάζει στον επιθετικό.

Έχεις δύο επιλογές. Μπορείς να ζητήσεις από τους εξτρέμ να κόβουν προς τα μέσα και να δίνουν κάθετες πάσες, κάτι που ταιριάζει στον γρήγορο επιθετικό. Ή μπορείς να υπογράψεις έναν ψηλό σέντερ φορ αναφοράς για τον οποίο οι σέντρες είναι ιδανικές. Εφόσον η σέντρα των εξτρέμ σου είναι το κύριο δυνατό τους σημείο, η υπογραφή ενός σέντερ φορ αναφοράς, ίσως ελεύθερου παίκτη για να εξοικονομήσεις χρήματα, μπορεί να είναι η καλύτερη λύση. Ο γρήγορος επιθετικός μπορεί τότε να παίζει στους αγώνες όπου οι κάθετες πάσες είναι το καλύτερο πλάνο.

Επιθετικοί και φυσική κατάσταση

Οι επιθετικοί που πιέζουν δυνατά κουράζονται γρήγορα. Με τέσσερις αγωνιστικές την εβδομάδα, κράτα τουλάχιστον δύο ή τρεις επιθετικούς και κάνε εναλλαγές στους αγώνες όπου το πλάνο ταιριάζει στη δεύτερη επιλογή. Ένας επιθετικός σε καλή φόρμα αξίζει να μείνει στην ομάδα, αλλά όχι με κόστος την εξάντληση.

Συνηθισμένα λάθη

Το πρώτο λάθος είναι να χρησιμοποιείς έναν επιθετικό σε σύστημα που δεν του ταιριάζει, όπως έναν φοξ χωρίς τροφοδοσία ή έναν σέντερ φορ αναφοράς χωρίς σέντρες. Το δεύτερο είναι να βασίζεσαι σε έναν μόνο επιθετικό χωρίς αναπληρωματικό. Το τρίτο είναι να διαλέγεις ψευδο-εννιάρι χωρίς παίκτες που τρέχουν γύρω του. Το τέταρτο είναι να κρίνεις τους επιθετικούς μόνο από τα γκολ, αγνοώντας τη δουλειά που κάνουν για την ομάδα. Διάλεξε τον επιθετικό που ταιριάζει στο σύστημά σου και τα γκολ θα ακολουθήσουν.

Αναπτύσσοντας έναν νεαρό επιθετικό

Οι νεαροί επιθετικοί βελτιώνονται περισσότερο όταν συνδυάζουν προπόνηση με αγώνες. Βάλε τους στην ομάδα ασκήσεων τελειώματος και δώσε τους λεπτά στα παιχνίδια κυπέλλου και στις ευκολότερες αγωνιστικές πρωταθλήματος. Ένας νεαρός φοξ που σκοράρει σε αυτούς τους αγώνες αποκτά αυτοπεποίθηση και φόρμα, ενώ η εξέλιξή του συνεχίζεται στην προπόνηση. Μέσα σε μία ή δύο σεζόν, μπορεί να είναι έτοιμος να αντικαταστήσει έναν βασικό που γερνά.