Τα συστήματα στο ποδόσφαιρο: 4-4-2, 4-3-3, 4-2-3-1 και 3-5-2

Γιατί το σύστημα μετράει λιγότερο από τους παίκτες που παίζουν σε αυτό

Κάθε προπονητής έχει ένα αγαπημένο σύστημα, αλλά στο TAC FC, όπως και στο πραγματικό ποδόσφαιρο, το καλύτερο σύστημα είναι αυτό που βάζει τους καλύτερους παίκτες σου στις φυσικές τους θέσεις. Το σύστημα είναι ένα σχήμα εκκίνησης, ένας τρόπος να πεις πού στέκονται οι παίκτες σου όταν η ομάδα δεν έχει την μπάλα και πού προσπαθούν να βρεθούν όταν την έχει. Πριν αντιγράψεις ένα σχήμα που είδες στην τηλεόραση, μέτρα τους παίκτες σου ανά θέση και ρώτα ποιο σχήμα αξιοποιεί τους περισσότερους.

Οι αριθμοί σε ένα σύστημα διαβάζονται από πίσω προς τα μπροστά, χωρίς τον τερματοφύλακα. Το 4-4-2 έχει τέσσερις αμυντικούς, τέσσερις μέσους και δύο επιθετικούς. Το 4-2-3-1 έχει τέσσερις αμυντικούς, δύο αμυντικούς χαφ, τρεις επιθετικούς μέσους και έναν σέντερ φορ. Το σύνολο είναι πάντα δέκα παίκτες εκτός από τον τερματοφύλακα.

4-4-2: απλό, ισορροπημένο και δύσκολο να σπάσει

Το 4-4-2 είναι το κλασικό σχήμα του αγγλικού ποδοσφαίρου. Οι δύο γραμμές των τεσσάρων το κάνουν συμπαγές και εύκολο στην άμυνα, και οι δύο επιθετικοί σου δίνουν διαρκή παρουσία στην περιοχή. Δουλεύει καλά όταν έχεις δύο καλούς κεντρικούς μέσους που ξέρουν και να αμύνονται και να δίνουν πάσες, δύο εξτρέμ που σεντράρουν και ένα ζευγάρι επιθετικών που αλληλοσυμπληρώνονται, για παράδειγμα έναν δυνατό σέντερ φορ αναφοράς και έναν γρήγορο παίκτη που κάνει επιθετικά τρεξίματα.

Η αδυναμία του είναι το κέντρο του γηπέδου. Απέναντι σε ομάδα με τρεις κεντρικούς μέσους, οι δικοί σου δύο μπορεί να μειονεκτούν αριθμητικά και ο αντίπαλος θα κρατά την μπάλα για μεγάλα διαστήματα. Αν συμβεί αυτό, ζήτα από τους εξτρέμ σου να κλείνουν προς το κέντρο ή άλλαξε σε σύστημα με έναν επιπλέον μέσο.

4-3-3: έλεγχος της μπάλας και ψηλό πρέσινγκ

Το 4-3-3 είναι το σχήμα του ποδοσφαίρου κατοχής. Τρεις κεντρικοί μέσοι σου δίνουν τον έλεγχο του κέντρου και τρεις επιθετικοί απλώνουν τον αντίπαλο σε όλο το πλάτος του γηπέδου. Ταιριάζει φυσικά σε μια ομάδα που θέλει να πιέζει ψηλά και να παίρνει την μπάλα πίσω κοντά στην εστία του αντιπάλου.

Χρειάζεσαι τους σωστούς παίκτες: μπακ με αντοχή που μπορούν να επιτίθενται και να αμύνονται, έναν αμυντικό χαφ που μένει πειθαρχημένος μπροστά από την άμυνα και πλάγιους επιθετικούς γρήγορους που ξέρουν να τελειώνουν τις φάσεις. Χωρίς αυτούς, ένα 4-3-3 μπορεί να αφήσει μεγάλους χώρους πίσω από τα μπακ σου, που ο αντίπαλος εκμεταλλεύεται στην αντεπίθεση.

4-2-3-1: ο σύγχρονος πολυμορφικός

Το 4-2-3-1 είναι δημοφιλές επειδή είναι ευέλικτο. Δύο αμυντικοί χαφ προστατεύουν την άμυνα, τρεις επιθετικοί μέσοι δημιουργούν ευκαιρίες και ένας μοναχικός σέντερ φορ οδηγεί την επίθεση. Όταν αμύνεσαι, οι πλάγιοι επιθετικοί γυρίζουν πίσω και το σχήμα γίνεται κάτι σαν 4-4-1-1. Όταν επιτίθεσαι, μπορεί να μοιάζει με 4-3-3.

Το σύστημα αυτό εξαρτάται πολύ από τον παίκτη στον ρόλο του νούμερο δέκα πίσω από τον σέντερ φορ. Αν έχεις έναν δημιουργικό επιθετικό μέσο με καλή πάσα και όραμα, το 4-2-3-1 τον αφήνει να λάμψει. Αν ο επιθετικός σου είναι απομονωμένος και δεν είναι αρκετά δυνατός για να κρατά την μπάλα, η ομάδα μπορεί να δυσκολευτεί να σκοράρει.

3-5-2: τρεις κεντρικοί αμυντικοί και wing-backs

Το 3-5-2 χρησιμοποιεί τρεις κεντρικούς αμυντικούς και δύο wing-backs που καλύπτουν ολόκληρη την πλευρά. Είναι δυνατό στο κέντρο, με τρεις αμυντικούς και τρεις κεντρικούς μέσους, και σου δίνει δύο επιθετικούς. Ταιριάζει σε ρόστερ με αρκετούς καλούς κεντρικούς αμυντικούς αλλά λίγα φυσικά μπακ.

Ο κίνδυνος βρίσκεται στα πλάγια. Τα wing-backs σου πρέπει να έχουν αντοχή, γιατί αμύνονται και επιτίθενται μόνα τους. Σε μια εβδομάδα με τέσσερις αγωνιστικές πρωταθλήματος, τα κουρασμένα wing-backs είναι συνηθισμένο πρόβλημα, γι' αυτό φρόντισε να έχεις αναπληρωματικούς σε αυτές τις θέσεις.

Πώς να διαλέξεις σύστημα στο TAC FC

Ξεκίνα από τους δυνατότερους παίκτες σου και χτίσε γύρω τους. Αν οι δύο καλύτεροί σου είναι επιθετικοί, διάλεξε σχήμα με δύο επιθετικούς. Αν το δυνατό σου σημείο είναι το κέντρο, διάλεξε σχήμα με τρεις κεντρικούς μέσους. Έλεγξε τα αστέρια στη σελίδα «Τακτική» αφού τοποθετήσεις τους παίκτες: δείχνουν την πραγματική δύναμη του κάθε παίκτη σε εκείνη τη θέση, που είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να δεις αν ένα σύστημα ταιριάζει στο ρόστερ σου.

Μην αλλάζεις σύστημα σε κάθε αγώνα. Οι παίκτες και η ομάδα συνολικά αποδίδουν καλύτερα όταν το πλάνο είναι σταθερό, και θα μάθεις πολύ περισσότερα για το ρόστερ σου βλέποντας το ίδιο σχήμα για αρκετούς αγώνες. Άλλαξε όταν υπάρχει καθαρός λόγος: ένας βασικός τραυματισμός, ένας πολύ δυνατότερος αντίπαλος ή μια νέα μεταγραφή που αλλάζει την ισορροπία της ομάδας.

4-5-1 και 5-3-2: σχήματα για να προστατέψεις ό,τι έχεις

Δεν είναι όλα τα συστήματα φτιαγμένα για να παίρνουν την μπάλα ψηλά και να επιτίθενται. Το 4-5-1 βάζει πέντε παίκτες στη μεσαία γραμμή και αφήνει έναν επιθετικό μόνο του. Είναι δύσκολο να το περάσεις, γιατί υπάρχει πάντα ένας μέσος κοντά στην μπάλα, και ταιριάζει σε ομάδα που περιμένει να έχει λιγότερη κατοχή, για παράδειγμα εκτός έδρας απέναντι σε πιο δυνατή ομάδα. Η αδυναμία είναι προφανής: ο μοναχικός σου επιθετικός χρειάζεται γρήγορα υποστήριξη όταν κερδίζεις την μπάλα, αλλιώς κάθε διώξιμο γυρίζει κατευθείαν πίσω.

Το 5-3-2 προσθέτει έναν πέμπτο αμυντικό. Τρεις κεντρικοί αμυντικοί προστατεύουν την περιοχή, δύο wing-backs καλύπτουν τα πλάγια και δύο επιθετικοί μένουν μπροστά, ώστε να έχεις πάντα διέξοδο. Είναι ένα από τα ασφαλέστερα σχήματα για τα τελευταία είκοσι λεπτά ενός αγώνα που προηγείσαι. Χρησιμοποίησέ το ως σχέδιο Β και όχι ως προεπιλογή, εκτός αν το ρόστερ σου είναι γεμάτο δυνατούς αμυντικούς και του λείπουν καλοί μέσοι.

Πώς ταιριάζεις το σύστημα στο ρόστερ σου: ένα παράδειγμα

Φαντάσου ότι το ρόστερ σου έχει τέσσερις σταθερούς κεντρικούς αμυντικούς, μόνο ένα αξιοπρεπές μπακ, τρεις καλούς κεντρικούς μέσους και δύο γρήγορους εξτρέμ. Το 4-3-3 φαίνεται ελκυστικό λόγω των εξτρέμ, αλλά θα έπρεπε να παίζεις ένα αδύναμο μπακ στη μία πλευρά σε κάθε αγώνα. Το 3-5-2 αξιοποιεί τον επιπλέον κεντρικό αμυντικό, αλλά δεν έχεις φυσικά wing-backs. Η καλύτερη απάντηση μπορεί να είναι ένα 4-3-3 με έναν κεντρικό αμυντικό μετακινημένο σε μπακ στην αδύναμη πλευρά: έλεγξε τα αστέρια στον αγωνιστικό χώρο για να δεις πόσα χάνει εκεί και σύγκρινέ τα με τον παίκτη που θα χρησιμοποιούσες αλλιώς.

Το δίδαγμα είναι να μετράς τις θέσεις πριν διαλέξεις. Σημείωσε πόσους καλούς παίκτες έχεις σε κάθε γραμμή και μετά διάλεξε το σχήμα που βάζει τους περισσότερους στην κύρια θέση τους. Ένα σύστημα που ταιριάζει τέλεια σε εννέα παίκτες νικά ένα μοντέρνο που ταιριάζει μόνο σε επτά.

Συνηθισμένα λάθη με τα συστήματα

Το πρώτο λάθος είναι να αλλάζεις σύστημα σε κάθε αγωνιστική. Οι παίκτες χρειάζονται σταθερό σχήμα για να αποδώσουν και εσύ χρειάζεσαι σταθερό σχήμα για να μάθεις τι δουλεύει. Άλλαξε όταν έχεις λόγο, όπως μια κρίση τραυματισμών ή έναν πολύ διαφορετικό αντίπαλο, και όχι εξαιτίας ενός κακού αποτελέσματος.

Το δεύτερο λάθος είναι να παίζεις σύστημα που χρειάζεται περισσότερους παίκτες από όσους έχεις. Ένα 4-3-3 που στηρίζεται σε δύο εξτρέμ καταρρέει όταν ο ένας τραυματιστεί και ο μόνος αντικαταστάτης είναι κεντρικός μέσος. Πριν καταλήξεις σε ένα σχήμα, βεβαιώσου ότι έχεις έναν λογικό αναπληρωματικό για κάθε θέση του.

Το τρίτο λάθος είναι να αγνοείς την κούραση. Τα συστήματα με πρέσινγκ και πολλούς παίκτες ψηλά στο γήπεδο ζητούν πολύ τρέξιμο. Με τέσσερις αγωνιστικές την εβδομάδα, ένα σχήμα που κερδίζει την Τρίτη μπορεί να αφήσει την ομάδα εξαντλημένη ως την Κυριακή. Κάνε εναλλαγές στους παίκτες ή χρησιμοποίησε πιο ήρεμο σχήμα στους λιγότερο σημαντικούς αγώνες.